Hicret Konuk  |  02 Mart 2014 - 23:52
    Hocam 15 aylik kizim benden hic ayrilmiyor mutfağa gitsem agliyor.yeni doğduğunda sarilik olmuştu korkup kimselerin kucagina veremedim doktora gittim kıymetli bebek sendromu dediler 5 seneden sonra oldu.bir kizim daha var 13 yasinda onda hic boyle bir sorun yasamadim ne yapabilirim .anneannede bile durmuyor ne olur yardim edin teşekkürler..
    Uzm. Psk. Mine Çelik  |  02 Mart 2014 - 23:52
    Merhaba, bu yaş döneminde anneden ayrılma endişesi sıklıkla görülmektedir. Birlikte bol bol vakit geçirin. Ağladığında hemen isteğini yerine getirmeyin. Sakinleştirdikten sonra isteğini yerini getirin. Siz ne kadar sakin olursanız bebeğiniz de o kadar sakin olacaktır. Hala geçmiyorsa bir uzmanın çocuğu görmesi faydalı olacaktır. Sağlıklı günler dilerim. Mine Çelik Nanecik Psikolojik Danışman
    Hicret Konuk  |  02 Mart 2014 - 23:51
    Hocam 15 aylik kizim benden hic ayrilmiyor mutfağa gitsem agliyor.yeni doğduğunda sarilik olmuştu korkup kimselerin kucagina veremedim doktora gittim kıymetli bebek sendromu dediler 5 seneden sonra oldu.bir kizim daha var 13 yasinda onda hic boyle bir sorun yasamadim ne yapabilirim .anneannede bile durmuyor ne olur yardim edin teşekkürler..
    Uzm. Psk. Mine Çelik  |  02 Mart 2014 - 23:51
    Cevaplanmıştır
    Zuhal göçer  |  02 Mart 2014 - 20:51
    Merhaba,19 aylık oğlum var. sürekli babasının ve benim yüzümüze zararlar veriyor(tırmalıyor ve çimdikliyor )kendini yere atıyor ve hiç tek başına oynamak istemiyor bunun için ne yapabilirim. Bu yaşlarda ödül ve ceza uygulamasını anlayabilirler mi acaba? Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkür ederim.
    Uzm. Psk. Mine Çelik  |  02 Mart 2014 - 20:51
    Merhaba, ödül-ceza, kuralları 4 yaşından sonra anlayabilir. Sıklıkla hayırı kullanmayın. Hayır diyerek engellenildiğinde çocuk öfkelenir ve öfkesini ya kendine, ya da başkalarına veya çevresine yansıtır. İnatlaşmayın, cezalandırmayın, sıklıkla hayırı kullanmayın. İstemediğininiz bir davranışı olduğunda dikkatini başka yöne çekmeniz yeterlidir. Sağlıklı günler dilerim. Mine Çelik Nanecik Psikolojik Danışman
    Ayşegül Ataş  |  02 Mart 2014 - 00:20
    merhabalar sezin hanım uzun süreden sonra tekrar yazmak istedim size.öncelikle nasılsınız iyi çalışmalar diliyorum...kızım 2 yaşında hatta 26.ayına girmek üzere.2.yaş gününü kutladık ver ertesi günü çişini söylemeye başladı bir mucize sihirli değnek değdi sanki kızıma.maşallahh diyorumm.2 aydır hemen hemen çişini kakasını söylüyor bilinçli olarak bende szözsel anlamda destekliyorum.abla olduğunun bilincinde kendine öyle söulüyor çünkü.çok mutluyum tabiki bütün yaz uğraşmama rağmen öğrenememişti ama çok şükür başardı.bana çok yardımcı oldunuz sizin sayenizde atlattık birçok süreci çok teşekkürler ediyorum.....artıık çoğu problemleri aştı kızım büyüdüğünün çook farkında.beni dinleyen ve anlayan bir evlada sahibim...ama ne yazıkki bazı huylarda değişmiyor..beni bırakmıyor bensiz nefes almıyor diyebilirim ne yaptıysam da olmuyor önerilerinizi bekliyorum bu konuda.ayrıca oyuncak paylaşımında hala aynıyız kendi yaşıtlarımızla oynuyoruz büyüklerlede oynuyor fakat kendinden küçüklere vermiyor oyuncaklarını.napıcam bilmiyorum.şimdiden tşk ediyorum :) iyi geceler...
    Uzm. Psk. Sezin Matkap  |  03 Mart 2014 - 13:05
    Merhabalar Ayşegül Hanım, rica ederim, sizlere destek olabildiğim için ben de çok mutluyum. Gelişmelerden beni haberdar etmeye devam edin lütfen.
    Evet, tuvalet eğitimine başlama yaşınız uygun, zaten kızınızın size bunu hissettirmesi, dile getirmesi hazır olduğunu gösterir. Sözel olarak desteklemeniz de çok doğru. Bu şekilde devam edin. Oyuncak konusunda önceden de söylediğim gibi yaşı çok küçük. Zamanla geçecektir bu huyu. Dediğim gibi seçim yapma hakkı verirseniz oyuncaklarında, faydalı olabilir. Sizden ayrılmaması konusunda ise ufak ayrılıklarla başlayabilirsiniz. Onu güvendiğiniz birinin yanında sadece yarım saat bırakmak ile başlayabilirsiniz. Güleryüzle evden çıkıp kısa süre sonra geleceğinizi söyleyebilirsiniz. Tabiki sözünüzde durmanız çok önemli, yarım saat içinde dönmelisiniz yani. Zamanla bu süreyi uzatabilirsiniz. Biraz daha zaman geçince haftanın iki günü 2 saatlik oyun grubuna yollayabilirsiniz. Ama zaten 3-4 yaşında kreşe gönderince bu sorun da yavaş yavaş ortadan kalkacaktır. Siz sadece kreşten önce ufak alıştırmalarla başlayabilirsiniz. Kolaylıklar dilerim. Sevgiler.

    ARZU KARSLIGİL  |  01 Mart 2014 - 13:48
    MERHABA DOKTOR HANIM.BENİM 22AYLIK Bİ KIZ ÇOCUĞUM VAR.KIZIMIN BUNDAM İKİ AY ÖNCE KÖPEK KORKUSU OLDUĞUNU FARK ETTİM.GECE EMMEK İÇİN UYANDI.BİR MÜDDET EMDİKTEN SONRA KAFASINI CAMA DOĞRU ÇEVİRDİ.HAV HAV HAV DEDİ.VE YORGANIN ALTINA GİRDİ.O GÜN PEK UMURSAMADIM. AMA SON GÜNLERDE BU ÇOĞALMAYA BAŞLADI.MESELA BUGÜNDE UYANDIK VE UYANDIKTAN SONRA YATAKTA ANNE KIZ OYUN OYNAMAYI VE KONUŞMAYI ÇOK SEVİYORUZ.OYUN OYNADIK HADİ KIZIM TELEFONU GETİR BABAMIZI ARAYALIM DEDİM BİR SEVİNÇLE KALKTI.KAPIYA KADAR GİTTİ VE KOŞARAK GERİ GELDİ NE OLDU KIZIM DEDİM HAV HAV HAV DEDİ. VE BUNUN GİBİ BİR SÜRÜ OLUYOR. BEN DOKTORA GÖTÜRMEDEN ÖNCE SİZDEN BİLGİ ALMAK İSTEDİM.NE YAPAYIM.DOKTORA GİTMELİMİYİM.HANGİ BİRİME GİTMELİYİZ VEYA DA NASIL YAKLAŞMALIYIM. LÜTFEN YARDIMCI OLURMUSUNUZ.ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM.
    Uzm. Psk. Sezin Matkap  |  03 Mart 2014 - 13:48
    Merhabalar Arzu Hanım, 
    Çocuklukta korku oldukça yaygındır. Böyle bir durumda çocuk psikoloğuna başvurmalısınız. Ayrıntılı değerlendirmeden sonra davranışçı yöntemlerle bu sorunu yenmek mümkün. Benim genel önerilerim, korktuğu için kızınızın üzerine gitmeyin, kızmayın. Hav hav dediğinde köpekten mi korkuyorsun diyip konuşmasına olanak sağlayın. Bir de acaba evden birileri mi köpekten korkuyor, birinizi model almış olabilir, bunu da düşünün. Öyleyse korktuğunuzu göstermemeye dikkat edin. Eğer TVden gördüyse o programı izletmeyin. Ayrıca köpekleri sevimli gösteren bir masal bulup okuyun, köpeklerin biz zarar vermedikçe zarar vermeyeceklerini anlatın. Dediğim gibi bunlar genel öneriler. Mutlaka bir uzmana başvurmalısınız. Kolaylıklar dilerim, sevgiler.
    NERGİZ KURTPINAR  |  25 Şubat 2014 - 12:01
    12 yaşında bir oğlum var ,biraz kılolu ,dah fazla kılo almasının önüne geçmek istiyoruz ancak kurallara bazen uyuyor bazende uymuyor ,dikkat etmiyor.Kendısının bu konuda dıkkat etmesi gerektiğini zayıflamanın kendisinin isteği ile olacağını eğer dikkat etmezse kız arkadaşlarınında ilerde şişman insanlardan olacağı gibi kötü örnekler vererek anlatmaya çalışıyoruz bu yaklaşım yanlış mı ,en doğru yaklaşım nasıl olmalı
    Uzm. Psk. Ela Kök  |  28 Şubat 2014 - 12:45
    Merhaba, oğlunuzun yeme bozukluğuna bu şekilde kötü senaryolar göstererek çözüm bulabileceğinizi sanmıyorum. Bu onu daha çaresiz hissettirip yeme davranışını bozmaya devam edebilir. Bu yüzden öncelikle beslenme ile düzeni ve sınırı ev içerisinde sizin sağlamanız gerekiyor. Evde tüketilen besinlerin seçimleri ile ilgili kısıtlama getirmeniz önerilir. Bu en azından ona zararlı gıdaların ulaşılabilirliğini engellemiş olursunuz. Eğer obezite gibi bir tehlike söz konusu ise öncelikle bir çocuk endokrin uzmanı ve sonrasında diyet uzmanından görüş almanızı öneririm. Yeme kısıtlaması ile ilgili uyarılarınızı da onu rencide etmeden ve kötü senaryolarla korkutmadan yapmaya çalışın. 
    Kolaylıklar Dilerim..
MAKALELER | Tümünü Gör
VİDEOLAR | Tümünü Gör
E-posta
Parola
Beni Hatırla!     Parolamı unuttum!
    Facebook'la Bağlan

Uzm.Dr. Anıl Yeşildal

Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları
istanbul/Beşiktaş/Levent-Etiler 'de çocuk doktoru-çocuk hekimi olarak çalışmaktadır......
Profili İzle  |  Makalelerini Gör

Uzm. Ped. Emine Eraslan

Çocuk gelişimi/eğitimi
Gazi Üniversitesi Çocuk Gelişim ve Eğitimi mezunuyum.Bölüm birincisi olarak okulu bitirdim...
Profili İzle  |  Makalelerini Gör